Mijn haarwerk tijdens en na de chemo

Voor de kapper
Mijn mooie lange haar voor de kapper.

Nu ik kanker heb, leer ik een hoop dingen over mijn lymfeklierkanker. Niet alleen over de ziekte, maar ook over zaken die erbij horen. Toen ik te horen kreeg dat ik lymfeklierkanker heb, stelde ik ook de vraag of mijn haar zou uitvallen. Daar denk ik nogal snel aan als ik aan die ziekte denk. Het antwoord was helaas ‘ja’. Tijd voor mij om direct in actie te komen.

Na de kapper
De lengte na het kappersbezoek.

Haaruitval door chemo

Misschien best naïef, maar ik had er nog nooit over nagedacht hoe het kwam dat sommige kankerpatiënten kaal worden. Het was gewoon iets wat gebeurde en gebeurt. Heeft iemand kanker? Dan valt het haar bij de ene persoon wel uit en bij de ander niet. Zo simpel is het. Of nou ja, dat was zo in mijn hoofd. Tot ik erover ging lezen.
Bij mijn lymfeklierkanker is het zo dat mijn cellen zich extreem snel vermenigvuldigen. Dit is kanker. De chemotherapie en bestralingen moeten al deze cellen kapotmaken. Aangezien de medicijnen niet kunnen zien welke cellen kanker veroorzaken en welke niet, worden alle snel vermenigvuldigende cellen bestreden door de chemo. Haren bestaan helaas ook uit zulke cellen, want ze groeien snel. Vandaar dat sommige mensen met kanker haar verliezen.

Geen pruik, maar een haarwerk

Toen ik donderdag twee januari te horen kreeg dat ik kanker heb, belde ik diezelfde middag nog met een kapsalon. Ik wilde zo snel mogelijk een pruik regelen nu ik me nog fit voelde. Die zaterdag mocht ik langskomen om mijn hoofd te laten opmeten en om aan te geven welke haarkleur ik wilde hebben. Ook gaf ik aan welke lengte ik mijn pruik wilde hebben.
De kapster van Kapsalon Willeke in Kapelle was heel lief en nam echt de tijd voor me. Ze leerde mij ook dat ik de pruik een haarwerk moet noemen. Pruiken zijn voor acteurs in theaters. Mensen die haar verliezen door een ziekte kunnen een haarwerk op hun hoofd krijgen. Ik vond het mooi dat ze mij dat leerde. Zelf vind ik het woord ‘pruik’ nogal beladen, dus noem ik het met alle liefde een haarwerk.

Passen, passen en kiezen

We hadden afgesproken dat ik elf januari terugkwam om haarwerken te passen. Ik was erg benieuwd welke stukken er naar de salon gestuurd waren. Eenmaal aangekomen, nam ik plaats in een kappersstoel. Het leek mij fijner om al wat korter haar te hebben voor tijdens het passen van haarstukken, dus ik was een paar dagen ervoor langs een kapper in Roosendaal geweest. Ik kreeg het eerste haarwerk op. Heel gek om mezelf met ander haar te zien. Wat ik er van moest vinden, wist ik niet zo goed, dus ik wilde een volgend haarwerk passen.

Ik kreeg het tweede haarwerk op en vond het direct niks. Een heel kort kapsel en ik vond het niet mooi zitten. Mijn huidige haar vind ik al te kort, dit was nog een stukje korter. Gelukkig ben ik niet bang om voor mijn mening uit te komen. Het werk ging dan ook redelijk snel weer van mijn hoofd af.

Nummer drie werd opgedaan. De kleur van het haar vond ik echt heel mooi. Het kwam heel dicht in de buurt van mijn eigen haar. Wel vond ik het eigenlijk weer iets te kort. Als ik gewend was aan de kortere lengte, dan zou dit helemaal mijn haarwerk zijn. Toch was er ook iets wat ik niet heel mooi vond. Het zag er allemaal te gemaakt uit. Het haar viel niet natuurlijk, zoals dat bij het eerste haarwerk wél gebeurde. Ondanks dat ik eerst niet heel enthousiast was over werk nummer één, wilde ik die toch opnieuw passen.

De keuze

Hoe langer ik het eerste haarwerk op had, hoe vertrouwder het voelde. Ik ben zo gewend aan lang haar. En het iets niet alsof mijn haar binnen een paar weken weer zo lang zal zijn, nadat het is uitgevallen. Om me zo comfortabel mogelijk te voelen tijdens dit ziekteproces, besloot ik om voor dit eerste haarwerk te kiezen. Qua kleur viel ik meer voor de derde, maar daarvan vond ik de lengte niet fijn. Ik ben erg blij met mijn keuze.

Wel houd ik mijn eigen haar zo lang dit op mijn hoofd blijf zitten. Sommige mensen scheren het direct af als zij het haarwerk aanschaffen. Dit wil ik niet. Ik denk dat ik het met een tondeuse heel kort laat maken op het moment dat mijn haar gaat uitvallen. Vanaf tien dagen na de eerste chemokuur kan ik het gaan merken. Gelukkig is dat nu nog niet het geval. De verpleegkundigen op de dagafdeling van de oncologie hebben mij wel gewaarschuwd dat het na de tweede chemo erg snel kan gaan. Mijn tweede chemo krijg ik woensdag, dus ik ga het zien. Tot die tijd geniet ik nog even extra van mijn eigen haar.

Liefs,
Marloes

Dit is ook leuk voor jou

11 reacties

  1. Wat kan woordkeuze in zo’n heftig proces dan belangrijk zijn. Ik kan me voorstellen dat je veel liever haarwerk zegt dan pruik. Als je dan ook nog een fijne, meedenkende kapper treft, helpt dat natuurlijk ook mee. Gelukkig heb je uiteindelijk iets kunnen kiezen waar je tevreden over bent. Hij staat je goed. Lijkt me wel heftig als je hem straks echt nodig gaat hebben. Confronterend. Ik wens je sterkte!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.