Theevraag #8 | Bij welke film moest je voor het laatst huilen?

De mensen die mij kennen, weten dat ik redelijk snel emotioneel ben als ik een film kijk. Ik krijg tranen in mijn ogen als ik een zielige film kijk, maar ook als ik een heel mooie film kijk. Als ik een film kijk, leef ik me al heel snel in de personages in. Vaak als ik een film wil kijken die ik niet ken, app ik een specifieke vriendin om te vragen of zij weet of ik zal gaan huilen bij de film. Die kent heel veel films en kan dat voor mij altijd wel goed inschatten. Dus als ik even geen zin heb om te huilen, weet ik of ik een film wel of niet moet kijken na het bij haar te hebben gevraagd.

Om even wat voorbeelden te geven van films waarbij ik gehuild heb: uiteraard bij de film E.T. Tijdens het stukje dat E.T. zegt ‘phone home’, hield ik het niet meer droog. Wat een mooi stukje is dat. En als het allemaal uiteindelijk goedkomt, stroomden de tranen ook over mijn gezicht. Deze film heb ik denk ik op mijn tiende gezien, maar ik weet nog goed hoe mooi ik die film vond. Zeker een film die elke film wel op een van de vele televisiezenders te zien is.

Een andere film waarbij ik gehuild heb, is WALL E, toen ik hem rond m’n twaalfde zag. Bij deze film zul je misschien denken: wat is er zielig aan? Nou, dat zal ik je eens vertellen. Volgens mij is het op het eind van de film dat WALL E naar de planeet gaat waar EVE is (of zo ongeveer). Dan laat hij een krekel (?) alleen achter op de planeet. Dat vond ik zo zielig, want hallo, je laat toch een beestje niet helemaal alleen achter?!

Wat recenter heb ik de film Shawshank Redemption gezien, dit of vorig jaar. Samen met mijn vriend keek ik deze film. De film wilde ik al langer zien, maar omdat het een best lange film is, had ik er nog nooit de tijd voor genomen. Op een gegeven moment wordt er een oude gevangene vrijgelaten, terwijl hij helemaal de gevangenis niet uitwil. Hij zit er al zolang, dat hij bang is voor de buitenwereld. Gedwongen moet hij een plekje vinden in de maatschappij. Dit kan hij niet aan en niet kort nadat de oude man is vrijgekomen, pleegt hij zelfmoord. Dit vond ik zo aangrijpend, zeker omdat deze man ook echt heeft bestaan en hij om die reden in het echt zelfmoord heeft gepleegd. Als een 72-jarige zo bang is voor de buitenwereld, zou ik denken: laat hem dan lekker in de gevangenis zitten. EΓ©n persoon meer of minder kan toch geen kwaad?

Vorige week keek ik onder andere The Spirit of Christmas. Als je deze film nog wil zien, sla dit stukje dan over.Β Op het eind van de film krijgt het spook de kans of om door te gaan naar het hiernamaals met zijn ooit geliefde van 95 jaar geleden of om verder te leven met zijn geliefde Kate. Dit stukje vond ik zo mooi. Zijn oude geliefde gunt het hem namelijk om gelukkig te worden met Kate en vraagt hem helemaal niet om mee te gaan naar het hiernamaals. Dit is de film waarbij ik het laatst moest huilen. Dit vond ik zo mooi gespeeld! Zeker een aanrader om deze film nog te kijken als je dat nog niet gedaan hebt.

Huil jij snel bij films? En: bij welke film heb jij voor het laatst gehuild?

X Marloes

Dit is ook leuk voor jou

11 reacties

  1. Ik kan regelmatig bij een film zitten te snikken. Ben wat dat betreft echt een emo muts πŸ™‚ de film waar ik het hardst bij heb gehuild is Hachi. Die kijk ik ook niet meer. Te zielig.

  2. Ik ben wat betreft ook een ramp. Net zoals Sammie heb ik gehuild om Hachi. Die film kijk ik echt nooit meer. Ook omdat die is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Bij Blood Diamond huilde ik ook, overigens. En zo zijn er nog meer films waar ik even niet op kom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *