Geluksmomentje van een docent

Twee keer per week geef ik les op een middelbare school waar ik stageloop. ’s Ochtends is het vaak wel moeilijk om m’n bed uit te komen. Zeker nu het zo laat pas licht is. Wanneer ik naar huis ga, begint het vaak al donker te worden. De ene les die ik geef gaat fijner dan de andere, maar volgens mij is dat niet veel anders dan bij een andere baan. Daar heb je ook je betere dagen en je slechtere dagen. Vooral die fijne lessen, geven mij motivatie om door te gaan met mijn opleiding en deze stage.

Naast het geven van lessen, moet ik ook al mijn lessen voorbereiden. Daar ben ik best lang mee bezig. Ik maak voor elke les een PowerPoint. Zo kunnen de leerlingen zien wat ik vertel en onthoud ik beter wat ik wanneer in de les wil doen. Ook kijk ik toetsen na van mijn leerlingen. Dit kan soms zo’n hels karwei zijn. Uren duurt het soms voordat een toets is nagekeken. Het kan al een vervelende toets op zich zijn, maar soms hebben leerlingen hun antwoord zΓ³ raar opgeschreven, dat je twee keer zo lang bezig bent met kijken of de antwoorden goed zijn.

Afgelopen week nam ik bij mijn twee brugklassen een schriftelijke overhoring af over grammatica. Het was op zich geen moeilijk toets om na te kijken, dus na mijn lessen maakte ik het antwoordmodel en begon ik hieraan. In een paar uur had ik anderhalve klas nagekeken. Daarna stopte ik, omdat het me op een gegeven moment begint te duizelen.
De volgende dag was de eerste vraag van mijn leerlingen of ik de toets had nagekeken. Mijn ene klas moest ik teleurstellen (uiteindelijk had ik die toets in de middag nog nagekeken en konden mijn leerlingen hun cijfer zien in Magister). Mijn andere klas kon ik meedelen dat ik de toets al helemaal had nagekeken.

En toen gebeurde het…

Mijn leerlingen begonnen allemaal voor mij te applaudisseren, omdat ik de toets zo snel had nagekeken. Het was zo lief! Ze bedankten me en ik wist echt niet waar ik moest kijken. Dit was me namelijk nog nooit overkomen. Ik had gewoon mijn werk gedaan en deze reactie had ik niet verwacht.

Zeker een moment dat ik ga onthouden!

Dit is ook leuk voor jou

12 reacties

  1. Haha herkenbaar. Is mij ook ooit eens overkomen tijdens een van mijn stages. Je weet niet wat je mee maakt op zo’n moment. Heel gek, maar vooral heel lief. In de jaren daarna niet meer gebeurd though. Derde klassers zijn niet zo van het applaudisseren πŸ˜‚

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *