Kat adopteren | Hoe gaat dat eigenlijk?

Het is alweer anderhalve maand geleden dat ik een blogpost schreef die te maken heeft met de geadopteerde kat van mijn vriend en mij. In de vorige post konden jullie lezen hoe het nu met Sultana gaat, al kan ik binnenkort misschien nog een nieuwe update geven.

Een blogpost over het adopteren wilde ik nog heel graag schrijven. Over waarom we een kat geadopteerd hebben en waarom uit het buitenland. Ook vertel ik wat over het proces en het ophaalmoment.

Oriënteren op katten
Mijn vriend en ik dachten al een langere tijd na over het in huis halen van een kat. Een kitten is natuurlijk altijd schattig, maar daar hadden (en hebben) wij geen tijd voor. Die moet je goed opvoeden. Bovendien zijn er genoeg katten die in asiels zitten. Wij wilden een binnenkat (omdat ze hier niet naar buiten kan) die goed alleen kan zijn. Dat waren de twee grootste eisen.

Vanaf begin januari keek ik rond op de websites van Nederlandse asiels. Er waren eigenlijk geen katten te vinden die alleen geplaatst konden worden en een echte binnenkat waren. We wilden beginnen met één huisdier, het liefst gezond.

Mirtos Animal Project
Goed, na een paar dagen week ik uit naar andere organisaties. Ik wist dat er verenigingen bestonden die huisdieren naar Nederland halen, uit bijvoorbeeld Spanje en Griekenland. Voordat we bij allemaal verschillende organisaties op de website gingen kijken, besloten mijn vriend en (vooral) ik dat we een Griekse kat wilden hebben. Dat vond ik wel leuk, vanwege mijn Griekse roots.

Na vele verhalen over organisaties te hebben gelezen, kwamen wij uit bij Mirtos. We vulden een uitgebreid formulier in met twee namen van katten die ons wel leuk leken. Dit formulier werd in een nacht ingevuld en de volgende dag werd er al contact met ons opgenomen!

Proces
De katten die we in het formulier hadden genoemd, sloten volgens de vrijwilligster niet aan bij onze wensen. Ondanks dat het niet op de site werd aangegeven, moesten ze met een andere kat samen geplaatst worden. Tijdens het telefonische interview konden we heel goed aangeven wat wij wel en niet wilden. Op basis hiervan werd een lijstje van zes katten opgesteld en daar stond Sardela (wij hebben haar Sultana genoemd) ook op. Nadat ik dit lijstje had ontvangen, kreeg ik al gauw een mail met dat Sultana al drie jaar in een gastgezin zat. Na gevraagd te hebben hoe dit kon (ze was wel gezond, maar in het begin heel schuw) waagden mijn vriend en ik de gok: wij wilden Sultana wel!

Huisbezoek
Er werd een bezoek ingepland, waarbij wij en ons huis goedgekeurd moesten worden. Ook hier werd een formulier ingevuld (over onder andere of het wel veilig is voor een kat om hier te wonen). Allemaal heel professioneel en met uitgangspunt dat de kat het allerbeste verdient. Wij waren best zenuwachtig, maar gelukkig werden wij goedgekeurd. En vanaf toen kon de vrijwilliger gaan kijken naar vluchten voor Sultana.

Schiphol
Wij mochten zelf aangeven of een vlucht wel of niet voor ons uitkwam. Zo was er begin maart een vlucht op Düsseldorf. Dit was echter overdag op een doordeweekse dag; mijn vriend en ik waren allebei niet beschikbaar. Binnen een korte tijd werd er nog een vlucht aan ons voorgesteld: 17 maart, landing om 23.55. We zeiden ‘ja’ en reden die dag in maart in de avond naar Schiphol. In ons enthousiasme waren we minstens een uur te vroeg en moesten we een tijd wachten. Uiteindelijk konden we Sultana in ontvangst nemen en haar meenemen naar haar nieuwe thuis.

Liefs,
Marloes

Eerder schreef ik twee blogposts over het adopteren van een kat. Misschien vind je die ook leuk om te lezen:
Kat adopteren | De voorbereidingen in huis
Kat adopteren | Bijna 2 maanden later

Dit is ook leuk voor jou

13 reacties

  1. Wat een mooi en positief verhaal. Dat er zo goed wordt nagedacht over het nemen/plaatsen van een dier vind ik echt hartverwarmend. Sultana heeft nogal geluk dat ze bij jullie terecht is gekomen.
    Als ik ooit een eigen woning heb dan staat het adopteren van een kat sowieso ook op de planning. Al de katten die wij, bij mijn ouders thuis, hebben (gehad) zijn ook geadopteerd. En daar heb ik nog nooit een moment spijt van gehad 🙂

    1. Hihi, ja he 🙂 Ahwww, dankje <3 Goed zeg, dat jullie altijd katten hebben geadopteerd. Ik weet zeker dat jouw toekomstige viervoeter ook blij zal zijn bij jou.

  2. Wat een gedoe inderdaad! :O Maar wel een mooi gedoe. Als iedereen zoveel moeite in het adopteren/kopen van een huisdier zou steken, dan zou de wereld er vast een stukje beter uitzien.

  3. Ik vind het zo goed dat dit zo professioneel wordt gedaan. Heel leuk ook om te lezen hoe zo’n proces dan in zijn werking gaat, heel veel stappen wel, maar inderdaad het beste voor het beestje!

  4. Wat leuk om te lezen hoe dit in z’n werk gaat! Vind het ook echt wel wat hebben dat je een Griekse kat hebt gekozen vanwege je roots. Wat professioneel dat ze ook echt bij je in huis komen kijken. Sultana heeft geluk dat jullie haar hebben gekozen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.