5 dingen die vervelend zijn aan kanker

Ik heb kanker

Van veel mensen heb ik al complimenten ontvangen over mijn positiviteit. Ik ben gelukkig iemand die positief in het leven staat, ook nu ik kanker heb. Dit maakt het een stuk makkelijker om deze fase door te komen. Maar hoe optimistisch ik ben, er zijn zeker een aantal dingen waar ik van baal. Tuurlijk, ik heb een redelijk goede diagnose, maar ook ik heb mijn momenten dat even chagrijnig word van mijn ziekte.

Moe, moe, moe

Zo heb ik veel minder energie dan normaal. Mijn lichaam is constant bezig om beter te worden. Tijdens elke chemokuur worden al mijn cellen kapotgemaakt en deze moeten natuurlijk ook herstellen. Ik merk het bijvoorbeeld met het traplopen. Zelfs al is de trap nog zo kort, ik moet even zitten en weer op adem komen. Als ik hardloop ben ik buiten adem na รฉรฉn kilometer en heb ik het idee dat ik aan een zuurstofapparaat moet.

Groepen vermijden

Aangezien mijn immuunsysteem kapot wordt gemaakt door de chemo, heb ik helemaal geen weerstand. Als ik nu een griepje oploop kan dit veel heftiger zijn voor mij dan voor een gezond persoon. Hierdoor moet ik groepen mensen vermijden. Ik mag niet reizen in de spits en eigenlijk ook niet afspreken met een grote groep vrienden. Erg jammer, maar op dit moment staat mijn gezondheid wel voorop. Deze periode sla ik gezellige borrels om deze reden even over.

Niet werken

Mijn life coach raadde mij sterk af om te werken in deze periode. Door mijn lage energielevel weet ik ook niet hoe ik een werkdag door zou kunnen komen. Daarnaast moet ik dus groepen vermijden. Werken vind ik leuk en ik baal ervan dat ik momenteel geen inkomen heb. Om er een positieve draai aan te geven: ik heb alle tijd van de wereld voor mijn blog. Als ik een halve dag besteed aan het schrijven van een artikel, maakt dat niet uit. Ik heb momenteel toch vrij weinig verplichtingen.

Haarverlies

Ik heb het al vaker gezegd. Toch benoem ik het nog eens in deze blogpost, want het is iets waar ik van baal. Twee weken na de eerste chemo merkte ik dat mijn haar begon uit te vallen. Ik wist van tevoren dat dit zou gebeuren, maar dat maakt het niet makkelijker. Na de tweede chemo ging het erg hard en besloot ik het overgebleven haar van mijn hoofd te laten halen met een tondeuse. Het groeit wel nog steeds, waardoor ik weer korte haartjes op mijn hoofd heb. Ik ga er vanuit dat het weer uitvalt na de volgende chemokuur.

Lees hier mijn blogpost over de periode dat ik kaal ben geworden.

Onzekerheid

Het meest baal ik van alle onzekerheid. Ja, ik heb een erg grote kans op genezing, waar ik positief door kan blijven. Toch weet ik nog niet zeker hoe dit ziekteproces verder gaat verlopen. Mijn tweede chemokuur werd met een week uitgesteld en de derde ook. Hierdoor heb ik die laatstgenoemde pas komende woensdag. Verder werd mij tijdens het gesprek van de uitslag verteld dat ik drie chemokuren en daarna bestralingen zou krijgen. Vorige week kreeg ik te horen dat het nog niet zeker is of ik bestraald kan worden. Mijn kanker zit namelijk ergens achter mijn borstbeen. In dit gebied zitten ook mijn longen en hart. Als deze organen bestraald worden, zal ik over tien jaar last krijgen van nare gevolgen (zoals borstkanker). Tijdens een CT-scan die ik eind februari heb, wordt er gekeken of ik bestraald word. Er zijn drie opties:

1. Ik word gewoon bestraald in Roosendaal;
2. Ik moet naar Groningen of Maastricht, die hebben betere technologie;
3. Ik krijg meer chemokuren.

De radiotherapeut en -laboranten houden rekening met mijn leeftijd en het feit dat ik gewoon graag fit en zonder gevolgen uit dit ziekteproces wil komen. Maar het is wel weer een onzekerheid. Iets waar ik gewoon op moet wachten en uiteindelijk zal ondergaan. Ik hoop op optie twee, want dan ben ik even een week in een andere omgeving. Een soort vakantie met dagelijks een bestraling. Mocht ik uiteindelijk toch meer chemokuren krijgen, vind ik het ook niet erg. Zo lang ze de beste optie voor mij kiezen.

Wel ben ik erg blij dat ik tot nu toe nog geen koorts heb gekregen of misselijk ben geworden door de chemo’s (even afkloppen). Hierdoor kan ik lekker mijn ding blijven doen. Dit maakt het proces een stuk makkelijker. Ik blijf lekker boeken lezen, bloggen, series en films kijken en hardlopen. Op een iets rustiger tempo, dat dan weer wel.

Ook wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties die ik telkens krijg. Vooral op mijn laatste blogpost, over mijn kale koppie. Ik vond het doodeng om deze post online te zetten. Deze angst was gelukkig achteraf nergens voor nodig. Ik ben blij met elke reactie die en elk bericht dat ik ontvang. Dit maakt het thuiszitten nog wat makkelijker voor mij.

Liefs,

Marloes

Vervelende dingen van kanker

15 Reacties

  1. februari 17, 2020 / 7:52 am

    Ik vind het zo knap hoe openhartig je hierover bent, en dat je gewoon je kale hoofd rockt op de voorpagina van je blog!

    • Mevrouw Marloes
      Auteur
      februari 18, 2020 / 5:47 pm

      Haha, heel erg bedankt! Ik probeer mijn hoofd zoveel mogelijk te rocken.

  2. februari 17, 2020 / 8:32 am

    Opnieuw respect, want zelfs in dit artikel lees ik positieve energie. De onzekerheid lijkt me echt zรณ slopend. Onzekerheid over alles. Je gezondheid, behandeling, enz. Maar inderdaad, ik hoop dat ze de optie kiezen die voor jou het allerbeste is!

    • Mevrouw Marloes
      Auteur
      februari 18, 2020 / 5:48 pm

      Dankjewel ๐Ÿ™‚ Nou, zeker slopend af en toe.

  3. februari 17, 2020 / 10:33 am

    Wat onwijs knap hoe open je hier over bent. En ik sluit me aan bij Anuk, je rockt de kale look. Ondanks dat je het natuurlijk het liefst anders zie kan je het goed hebben.
    Ik herken de onzekerheid wel vanuit mijn ziekte, die overigens wel compleet anders is (een zware depressie en ptss). Maar ik snap maar al te best hoe slopend de onzekerheid soms kan zijn.
    Ik hoop het beste voor je.

    • Mevrouw Marloes
      Auteur
      februari 18, 2020 / 5:49 pm

      Dankjewel! Ben ook wel blij inderdaad dat mijn kale hoofd niet verkeerd staat.
      Ja, heel slopend. Jij ook het beste gewenst natuurlijk.

  4. februari 17, 2020 / 10:49 am

    Ik sluit mij bij de andere aan! Je bent super dapper en stoer! Wat heftig die onzekerheid.

    • februari 17, 2020 / 10:50 am

      anderen moest dat natuurlijk zijn… ๐Ÿ˜ฎ (dat zie je dan net nadat je op versturen hebt geklikt..)

      • Mevrouw Marloes
        Auteur
        februari 18, 2020 / 5:49 pm

        Haha, zul je net zien tijdens het versturen ๐Ÿ˜‰ Dankjewel.

  5. februari 17, 2020 / 1:04 pm

    Wat ben je toch een bijzondere en sterke vrouw.. die onzekerheid kan ik heel goed begrijpen.. dikke knuffel!

    • Mevrouw Marloes
      Auteur
      februari 18, 2020 / 5:50 pm

      Heel lief van je! Knuffel terug ๐Ÿ™‚

  6. februari 18, 2020 / 8:50 am

    Die onzekerheid lijkt me wel heel lastig inderdaad! Ze zullen vast de beste keuze voor je maken.

    • Mevrouw Marloes
      Auteur
      februari 18, 2020 / 5:50 pm

      Daar ga ik wel vanuit!

  7. februari 19, 2020 / 12:18 pm

    Die onzekerheid dat snap ik helemaal, wanneer weet je waar je aan toe bent? Wens je sterkte je bent er zo nuchter over, bijzonder.

  8. maart 2, 2020 / 11:27 pm

    Ahhh Marloes, ik snap dat deze dingen echt zรณ stom zijn. Lijkt me echt moeilijk dat je niet kan werken, zo moe bent en zo in onzekerheid zit. Ik vind je echt een topper hoe je het ondergaat, ook al zul je natuurlijk ook moeilijke momenten hebben. Blijf vooral bloggen en gooi het eruit ๐Ÿ™‚

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.