Bezoekje aan de tandarts

Donderdag was het zover. Ik ging voor het eerst in anderhalf jaar weer naar de tandarts. Normaal gesproken ga ik braaf eens in het half jaar, maar nu kwam het er steeds niet van. De ene keer was ik ziek, de andere keer werkte de tandarts niet als ik geen college had. Laatst belde ik met de tandarts en vertelde de assistente me dat ze wel plek hadden, maar niet in de week die ik kon. Toen ik zei dat ik dan wel een andere keer terug zou bellen als ik mijn nieuwe schoolrooster had, kon ik opeens wel langskomen. Dat vond ik best apart, maar ik maakte toch een afspraak.

Met mijn gebit heb ik best een geluk. Ik heb wel de nodige beugels gehad, omdat mijn kaken niet op elkaar stonden. Ook moesten vorig jaar alle vier de verstandskiezen eruit worden geboord, omdat die niet goed in mijn mond zaten. Als die kiezen door zouden komen, zouden ze tegen mijn tanden drukken en dat zou mijn gebit verpesten. Al jaren wist ik dat dit moest gebeuren en dat heb ik dus vorige zomer laten doen. Bang voor de tandarts ben ik dan ook niet, want ik heb nooit een gaatje gehad en nooit een nare ervaring bij mijn tandarts gehad.

Bron

Maar toen las ik op de blog van Saskia haar verhaal, over dat zij nooit gaatjes had en vol goede moed weer naar de tandarts ging. Daar bleek iets wat ze niet had verwacht: ze had een gaatje! Toen ontstonden er bij mij wel zenuwen hoor. Iemand die nooit iets had, had opeens een gaatje. Dat klonk als een verhaal dat bij mij ook waar zou kunnen komen. Ik heb best gevoelige tanden, dus bij elk pijntje schoot de gedachte door mijn hoofd dat ik misschien ook een gaatje in mijn tanden zou hebben. Of erger: meerdere gaatjes!

Op de fiets ging ik met lood in mijn schoenen naar de tandarts. Het scheelt dat mijn tandarts een aardige man is, anders was ik misschien helemaal niet gegaan. Ik ging zitten op de zwarte bank in de oranje/roodgekleurde wachtkamer. Die kleuren moeten er zeker voor zorgen dat het wachten je wat vrolijker maakt. Ik kan je vertellen dat dit bij mij niet werkte. Toen ik aan de beurt was, mocht ik gaan liggen in de tandartsstoel. De tandarts keek naar mijn tanden en tandvlees en zei toen: ‘Je hebt wat tandsteen, dat ga ik even weghalen.’ ‘Geen gaatjes?’, vroeg ik verbaasd en zo verstaanbaar mogelijk met zo’n spiegeltje en haakje in mijn mond. ‘Geen gaatjes’, zei de tandarts met een glimlach.

Bron

Dat had ik niet verwacht! Opgelucht en blij fietste ik na de afspraak weer terug naar huis, nadat ik de tandarts nog even had bedankt (voor het feit dat ik geen gaatjes had?). Al die zorgen waren, gelukkig, voor niets en de volgende afspraak voor de halfjaarlijkse controle staat alweer op de kalender! Tot dan poets ik weer vrolijk drie keer per dag mijn tanden.

Heb jij wel eens een gaatje in je tand gehad?

X Marloes

Dit is ook leuk voor jou

4 reacties

  1. Ik heb wel eens een gaatje gehad en het viel me echt heel erg mee :). Ik hoefde niet eens verdoofd te worden! Mocht het je dus ooit overkomen, you will survive :). Mijn verstandskiezen zijn er toevallig ook iets meer dan een jaar geleden uitgehaald. Kun je daar in ieder geval geen gaatjes meer in krijgen, haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.